كنفرانس بين المللی مهندسی صنايع و سيستم ها

صفحه اصلی / دوازدهمین كنفرانس بين المللی مهندسی صنايع و سيستم ها

یک رویکرد تصمیم گیری ترکیبی برای ارزیابی پیشرانهای پیادهسازی دوقلویدیجیتال در زنجیره تأمین

نویسندگان :

عاطفه رحیمی¹ ابراهیم اسدی گنگرج² علی دیوسالار³ سید مهدی حسینی⁴

1- دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل 2- دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل 3- دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل 4- دانشگاه علم و صنعت ایران

کلمات کلیدی :

زنجیره تامین،دوقلوی دیجیتال،پیشران ها،روش بهترین-بدترین فازی،روش تاپسیس فازی،تصمیم گیری چند معیاره

چکیده :

در سالهای اخیر، توسعه فناوریهای نوین مرتبط با تحول دیجیتال و انقلاب صنعتی چهارم موجب تغییرات گستردهای در فرآیندها و ساختارهای سازمانی شده است. در این میان، فناوری دوقلوی دیجیتال به عنوان یکی از فناوریهای نوظهور، نقش مهمی در ارتقای عملکرد سازمانها و بهبود فرآیندهای عملیاتی ایفا میکند. در حوزه زنجیره تأمین نیز دوقلوی دیجیتال میتواند مزایایی نظیر افزایش شفافیت اطلاعات، بهبود تصمیمگیری، کاهش هزینهها، افزایش انعطافپذیری و ارتقای تابآوری سازمان را به همراه داشته باشد. با وجود این مزایا، پیادهسازی این فناوری در محیطهای واقعی با چالشها و پیچیدگیهای متعددی همراه است. از این رو، شناسایی عوامل مؤثر بر استقرار آن از اهمیت بالایی برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اولویتبندی پیشرانهای مؤثر بر پیادهسازی فناوری دوقلوی دیجیتال در زنجیره تأمین شرکت آران الکترونیک سبز مامطیر و ارائه چارچوبی جهت تحلیل این عوامل انجام شده است. در مرحله نخست، با مرور منابع علمی و پژوهشهای پیشین، پیشرانهای مرتبط با پیادهسازی فناوری دوقلوی دیجیتال استخراج شد. سپس، وزن عوامل از روش بهترین-بدترین فازی محاسبه گردید. همچنین، پیشرانها با ساتفاده از روش تاپسیس فازی اولویت بندی شدند. نتایج پژوهش نشان داد که حمایت مدیریت ارشد، آمادگی زیرساختهای فناوری اطلاعات، دسترسی به دادههای دقیق و توانمندی نیروی انسانی از مهمترین پیشرانهای پیادهسازی دوقلوی دیجیتال هستند.