كنفرانس بين المللی مهندسی صنايع و سيستم ها

صفحه اصلی / هفتمين كنفرانس بين المللی مهندسی صنايع و سيستم ها

توسعه و بهبود مسیرهای دوچرخه سواری با استفاده از روش درخت فراگیرکمینه (مطالعه موردی: دانشگاه فردوسی مشهد)

نویسندگان :

سپیده محمدزاده مقدم¹ علیرضا شادمان² مجید سالاری³

1- دانشگاه فردوسی مشهد 2- دانشگاه فردوسی مشهد 3- دانشگاه فردوسی مشهد

کلمات کلیدی :

شبکه دوچرخه سواری، درخت فراگیر کمینه، الگوریتم حریصانه پریم، پردیس دانشگاه، GIS.

چکیده :

رﺷﺪ روزافزون شهرنشینی، ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺷﻬﺮي و به‌تبع آن رﺷﺪ ﻋﺒﻮر و ﻣﺮور ﺳﺎﻛﻨﺎن ﺷﻬﺮ ﺑﺎ وﺳﺎﻳﻞ ﻧﻘﻠﻴﻪ ﻣﻮﺗﻮري در ﺳﻄﺢ ﺑﺮون و درون‌شهری، ﻣﺸﻜﻼت ﺑﺴﻴﺎري را در ﺳﻴﺴﺘﻢ حمل‌ونقل اﻳﺠﺎد ﻧﻤﻮده اﺳﺖ. ﺑﺮاﻳﻦ اﺳﺎس ﺩﺭ ﻛﺸﻮﺭﻫﺎﻱ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ، استفاده از دوچرخه به‌عنوان راهکاري براي کاهش مشکلات در سیستم حمل و نقل استفاده ‌شده است. امروزه استفاده از دوچرخه نیازمند وجود امکانات و شرایط مناسب ازجمله ایجاد مسیرهای مخصوص دوچرخه سواری است. هدف از انجام این پژوهش، توسعه و بهبود مسیرهای فعلی دوچرخه سواري در دانشگاه فردوسی مشهد است، به‌نحوی‌که بتواند پاسخگوی نیاز اصلی دانشجویان، کارمندان، اساتید و سایر افراد باشد. در این پژوهش با استفاده از مسأله درخت فراگیرکمینه و حل این مسأله از طریق الگوریتم حریصانه پریم شبکه دوچرخه سواری در پردیس دانشگاه فردوسی مشهد طراحی می شود. به این صورت که ابتدا با بازدید میدانی، مسیرها و ساختمان های داخل دانشگاه شناسایی می شوند و سپس ساختمان هایی که میزان تولید و جذب سفر بالایی دارند، به عنوان نقاط تقاضا یا گره انتخاب می شوند. نقشه های سیستم اطلاعات مکانی شامل مسیرهای سواره رو، راه های خاکی و نقاط تقاضا جمع آوری می شوند و سپس ماتریس فواصل بین تمامی نقاط تقاضا، که ورودی الگوریتم پریم است، با استفاده از تحلیل شبکه در نرم افزار GIS بدست می آید. در انتها الگوریتم پریم توسط نرم افزار MATLAB اجرا می شود و در نتیجه شبکه مسیر دوچرخه سواری بدست می آید.