كنفرانس بين المللی مهندسی صنايع و سيستم ها

صفحه اصلی / دوازدهمین كنفرانس بين المللی مهندسی صنايع و سيستم ها

ارائه مدل ارتقای بهره وری در مدیریت پروژههای تحقیق و توسعه بر پایه الگوی سومانث و عوامل ناملموس

نویسندگان :

ابراهیم قاسم زاده ده آبادی¹ امیر عزیزی²

1- دانشگاه علوم تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی 2- عضو هیئت علمی گروه مهندسی صنایع، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزادا اسلامی، تهران ، ایران

کلمات کلیدی :

بهرهوری پروژه،پروژههای تحقیق و توسعه،الگوی سومانث،عوامل ناملموس،مدیریت دانش،حکمرانی پروژه

چکیده :

مدیریت پروژههای تحقیق و توسعه (R&D) به دلیل ماهیت پویا، پیچیده و دانشمحور نیازمند ابزارهای نوین ارزیابی و ارتقای بهرهوری است. پژوهش حاضر با هدف ارائه چارچوبی جامع، منطق مدل جامع سومانث را با سازههای نوین مدیریت پروژه و عوامل ناملموس تلفیق میکند. روش تحقیق حاضر از نظر هدف، کاربردی-توسعهای و از نظر روش جمعآوری دادهها، توصیفی-پیمایشی است. در فاز نخست، مدل مفهومی بر اساس پیشینه پژوهش توسعه یافت و روابط بین سازههای کلیدی شامل مدیریت دانش (KM)، دفتر مدیریت پروژه (PMO)، حکمرانی پروژه (PG)، حکمرانی ریسک (RG)، کیفیت تصمیمگیری (DQ)، رویکرد ترکیبی (HY) و ظرفیت تیم و منابع (TC) تبیین شد. در فاز دوم، به منظور ارزیابی مقدماتی مدل پیشنهادی، پرسشنامهای با 28 گویه طراحی شد و در اختیار پنلی متشکل از 12 نفر از خبرگان حوزه مدیریت پروژه و R&D قرار گرفت. روایی محتوایی ابزار توسط متخصصان و پایایی آن با آلفای کرونباخ (0٫84) تأیید شد. تحلیل دادهها با آزمون تی تکنمونهای نشان داد که 10 فرضیه از 11 فرضیه پژوهش مورد حمایت ادراکی اولیه خبرگان قرار گرفتند و فرضیه مربوط به تأثیر ظرفیت تیم و منابع بر بهرهوری تأیید آماری نشد. نتایج حاکی از آن است که از دیدگاه خبرگان، سازههای مدیریت دانش و کیفیت تصمیمگیری بالاترین میانگین ارزیابی را در ارتقای بهرهوری پروژههای تحقیق و توسعه به خود اختصاص دادهاند.